ی روز خوب
گاه نوشته...
بانو جان
این را بدان،
تو ڪه با وقار راه میروی...
باد ڪه چادرت را پریشان میڪند
و تو دست ﮩـایت را نذر مرتب ڪردنش مے ڪنی...
خدا آن بالا قدح قدح غرور مے فروشرسانید به فرشتگانش...
ڪه این بود بنده اے ڪه گفتم سجده اش ڪنید...
اشرف مخلوقاتم را بنگرید ڪه چه عاشقانه برایم بندگے میڪند...
"
من شڪایت دارم…
از آن ﮩـا ڪه نمے فهمند چادر مشڪے من یادگار مادرم زهراست
از آن ﮩـا ڪه به سخره مے گیرند قـداسـتِ حجابِ مادرم را ؛
چـــــرا نمے فهمی؟
این تڪه پارچه ے مشڪی، از ﮩـر جنسے ڪه باشد
حـــُرمــت دارد !
برچسب:
نویسنده: آرتمیس مقدم